Een casestudy van Pakistan 1947-2020
Hoe historische bagage van kolonialisme in wisselwerking met neokoloniaal economisch beleid de inhoud en het verloop van de ontwikkeling van een postkoloniale staat beïnvloedt
Politieke economie van een postkoloniale staat:
Pakistan was een typische onderontwikkelde Staat toen het zijn reis als een onafhankelijke natiestaat begon op 14 augustus 1947, met talloze uitdagingen, variërend van existentiële dreiging tot revolutie van stijgende verwachtingen van de massa's en het worden van een onafhankelijke, zelfverzekerde en welvarende staat in de gemeenschap van naties aan de andere kant. De nieuwe Staat ging deze uitdagingen moedig aan en begon zijn reis letterlijk vanaf nul. Van een van de minst ontwikkelde landen ter wereld ten tijde van haar onafhankelijkheid, groeide de Pakistaanse economie met een vrij indrukwekkend tempo van 6 procent per jaar gedurende de eerste vier decennia van het bestaan van de Natie.
Gedurende deze periode verdubbelde het inkomen per hoofd van de bevolking, ondanks het feit dat de bevolkingsgroei nooit onder de 3% per jaar uitkwam. Dankzij genereuze militaire en civiele hulp in de jaren zestig en daarna in de jaren tachtig bleef de inflatie laag en daalde de armoede van meer dan 45% tot minder dan 20%. Dit momentum kon daarna echter niet worden gehandhaafd vanwege de minder vriendelijke externe omgeving en het onhandige macro-economische beheer van de opeenvolgende regimes in de jaren negentig. De economische groei bleef iets hoger dan de bevolkingsgroei en de inflatie overschreed jaar na jaar de dubbele cijfers. Bijgevolg steeg de armoede tot 33%, de buitenlandse schuld explosief tot bijna het gehele BBP van Pakistan, het hoogste in Zuid-Azië.
In de jaren 2000 keerde Pakistan terug naar zijn militaire fase en werd het opnieuw een frontlinie in de nasleep van 11 september, waardoor de Amerikanen in dit deel van de wereld kwamen en daarmee de gebruikelijke instroom van militaire en civiele hulp begon. Het ondersteunde zowel het militaire bewind als de economie, die groeiden door het militaire groeipercentage van meer dan 6/7 procent per jaar, waardoor het nationale BBP in zeven jaar verdubbelde. Met een fenomenale expansie van de stedelijke middenklasse in Pakistan, werd Pakistan in 2000-2007 een van de vier snelst groeiende economieën in de Aziatische regio.
Ondanks alle economische ups en downs is Pakistan nu de 26e economie ter wereld in termen van koopkrachtpariteit (44e grootste in termen van nominaal BBP). Met een inkomen per hoofd van US $ 4550, staat Pakistan op de 140ste plaats op dit punt in de wereld, dankzij haar snelgroeiende bevolking van 200 miljoen mensen. Pakistan is een van de Next Eleven, de elf landen die, samen met de BRIC's, het potentieel hebben om een van 's werelds grootste economieën van de 21e eeuw te worden. Volgens Goldman Sachs zal Pakistan tegen 2050, met een geschat BBP van $ 3,33 biljoen, naar verwachting de 18e economie ter wereld worden.
Deze vooruitgang is echter niet zo indrukwekkend als het eruit ziet of had haar potentieel moeten behouden. Evenzo laten haar sombere sociale indicatoren, structurele anomalieën en inkomensverschillen over te wensen.
Dit boek gaat helemaal over deze pogingen en u-bochten, mislukkingen en prestaties enzovoort.
Een casestudy van Pakistan 1947-2020
Hoe historische bagage van kolonialisme in wisselwerking met neokoloniaal economisch beleid de inhoud en het verloop van de ontwikkeling van een postkoloniale staat beïnvloedt
Politieke economie van een postkoloniale staat:
Pakistan was een typische onderontwikkelde Staat toen het zijn reis als een onafhankelijke natiestaat begon op 14 augustus 1947, met talloze uitdagingen, variërend van existentiële dreiging tot revolutie van stijgende verwachtingen van de massa's en het worden van een onafhankelijke, zelfverzekerde en welvarende staat in de gemeenschap van naties aan de andere kant. De nieuwe Staat ging deze uitdagingen moedig aan en begon zijn reis letterlijk vanaf nul. Van een van de minst ontwikkelde landen ter wereld ten tijde van haar onafhankelijkheid, groeide de Pakistaanse economie met een vrij indrukwekkend tempo van 6 procent per jaar gedurende de eerste vier decennia van het bestaan van de Natie.
Gedurende deze periode verdubbelde het inkomen per hoofd van de bevolking, ondanks het feit dat de bevolkingsgroei nooit onder de 3% per jaar uitkwam. Dankzij genereuze militaire en civiele hulp in de jaren zestig en daarna in de jaren tachtig bleef de inflatie laag en daalde de armoede van meer dan 45% tot minder dan 20%. Dit momentum kon daarna echter niet worden gehandhaafd vanwege de minder vriendelijke externe omgeving en het onhandige macro-economische beheer van de opeenvolgende regimes in de jaren negentig. De economische groei bleef iets hoger dan de bevolkingsgroei en de inflatie overschreed jaar na jaar de dubbele cijfers. Bijgevolg steeg de armoede tot 33%, de buitenlandse schuld explosief tot bijna het gehele BBP van Pakistan, het hoogste in Zuid-Azië.
In de jaren 2000 keerde Pakistan terug naar zijn militaire fase en werd het opnieuw een frontlinie in de nasleep van 11 september, waardoor de Amerikanen in dit deel van de wereld kwamen en daarmee de gebruikelijke instroom van militaire en civiele hulp begon. Het ondersteunde zowel het militaire bewind als de economie, die groeiden door het militaire groeipercentage van meer dan 6/7 procent per jaar, waardoor het nationale BBP in zeven jaar verdubbelde. Met een fenomenale expansie van de stedelijke middenklasse in Pakistan, werd Pakistan in 2000-2007 een van de vier snelst groeiende economieën in de Aziatische regio.
Ondanks alle economische ups en downs is Pakistan nu de 26e economie ter wereld in termen van koopkrachtpariteit (44e grootste in termen van nominaal BBP). Met een inkomen per hoofd van US $ 4550, staat Pakistan op de 140ste plaats op dit punt in de wereld, dankzij haar snelgroeiende bevolking van 200 miljoen mensen. Pakistan is een van de Next Eleven, de elf landen die, samen met de BRIC's, het potentieel hebben om een van 's werelds grootste economieën van de 21e eeuw te worden. Volgens Goldman Sachs zal Pakistan tegen 2050, met een geschat BBP van $ 3,33 biljoen, naar verwachting de 18e economie ter wereld worden.
Deze vooruitgang is echter niet zo indrukwekkend als het eruit ziet of had haar potentieel moeten behouden. Evenzo laten haar sombere sociale indicatoren, structurele anomalieën en inkomensverschillen over te wensen.
Dit boek gaat helemaal over deze pogingen en u-bochten, mislukkingen en prestaties enzovoort.
![Politieke economie van een postkoloniale staat (Shahid Hussain Raja)](http://img.images-bn.com/static/redesign/srcs/images/grey-box.png?v11.11.4)
Politieke economie van een postkoloniale staat (Shahid Hussain Raja)
![Politieke economie van een postkoloniale staat (Shahid Hussain Raja)](http://img.images-bn.com/static/redesign/srcs/images/grey-box.png?v11.11.4)
Politieke economie van een postkoloniale staat (Shahid Hussain Raja)
Product Details
BN ID: | 2940164438685 |
---|---|
Publisher: | Babelcube Inc. |
Publication date: | 09/30/2020 |
Series: | Shahid Hussain Raja |
Sold by: | Draft2Digital |
Format: | eBook |
File size: | 354 KB |
Language: | Dutch |